کتابخانه استاد داوود میرباقری کلاته خیج

کتاب ریسمان است برای بعضی به آن می آویزند و بالا می روند تا اوج برج ها و باروهای فهمیدن و دانستن ... بر فراز قله های آگاهی و بینش - کتاب ، آبشار است برای بعضی دیگر در زیر بارش سخاوتمندانه اش می ایستند و خود را در شکوه شست و شوی زلالش رها می کنند - کتاب غذاست برای گروهی وقتی گرسنه معنا و مفهوم می شوند این سفره را می گشایند کلمه کلمه و سطرسطرش را می جوند و مز مزه می کنند ... - کتاب ، برای تو چیست ؟ اگر پنجره ... بگشای و به تماشا بنشین اگر ریسمان ... دست برآور و بدان بیاویز اگر آبشار ... در سخاوت سیالش رها شو اگر غذا ... و اگر دوست ... دوستی مهربان و نزدیک ... دوستی آشنا ... آغوش باز کن و سرخستگی و دلتنگی بر شانه های ستبر و استوار مهرورزی وهمراهی اش بگذار و در گرما و نور خورشید گونه اش پنجره ای بگشای ... به ریسمانی چنگ بزن ... در آبشاری رها شوو بر کتابخانه استاد داوود میرباقری کلاته خیج...

کتابخانه استاد داوود میرباقری کلاته خیج...

مردی چهار پسر داشت. آنها را به ترتیب به سراغ درخت گلابی ای فرستاد که در فاصله ای دور از خانه شان روییده بود:پسر اول در زمستان، دومی در بهار، سومی در تابستان و پسر چهارم در پاییز به کنار درخت رفتند.سپس پدر همه را فراخواند و از آنها خواست که بر اساس آنچه دیده بودند درخت را توصیف کنند . پسر اول گفت: درخت زشتی بود، خمیده و در هم پیچیده.پسر دوم گفت: نه.. درختی پوشیده از جوانه بود و پر از امید شکفتن.....پسر سوم گفت: نه.. درختی بود سرشار از شکوفه های زیبا و عطرآگین.. و باشکوهترین صحنه ای بود که تابه امروز دیده ام.پسر چهارم گفت: نه!!! درخت بالغی بود پربار از میوه ها.. پر از زندگی و زایش!مرد لبخندی زد و گفت: همه شما درست گفتید، اما هر یک از شما فقط یک فصل از زندگی درخت را دیده اید! شما نمیتوانید درباره یک درخت یا یک انسان براساس یک فصل قضاوت کنید: همه حاصل انچه هستند و لذت، شوق و عشقی که از زندگیشان برمی آید فقط در انتها نمایان میشود، وقتی همه فصلها آمده و رفته باشند!اگر در ” زمستان” تسلیم شوید، امید شکوفایی ” بهار” ، زیبایی “تابستان” و باروری “پاییز” را از کف داده اید!مبادا بگذاری درد کتابخانه استاد داوود میرباقری کلاته خیج...